فحش بدهید، ولایتمدار بشوید!

استاد خسروپناه اخیرا در یکی از مدارس علمیه قم، سخنان جالبی داشتند؛ از جمله:

به خود من بارها گله می کنند، می گویند ما احساس می کنیم ولایت مداری شما کم شده، چون به برخی که ما می خواهیم فحش نمی دهید.

 ولایتمداری معنایش این است که وقتی حضرت آقا به عنوان یک رهبر زمینه های مختلف را مطرح می کند، من هم یک گوشه ای از این پیشنهادها و مطالب رو بردارم. حالا ممکن است من در تمدن سازی نتوانم کاری بکنم، در الگوی اسلامی پیشرفت نتوانم کار بکنم، اما می توانم مثلا در فقه روانشناسی، فقه جامعه شناسی، فقه علوم انسانی کار بکنم. یک بخشی از این کار را برداریم.

ولایت مداری معناش این نیست که ما هر روز بریزیم توی خیابون شعار بدهیم که درود بر فلانی و مرگ بر فلانی. بعضی ها خیال می کنند که ولایت مداری معناش فقط در شلوغ کردن است. لنگه کفش می زنیم به زید و عمرو و بکر، آن موقع می شویم ولایت مدار!! اگر این کار را نکردی ولایت مدار نیستی ها!! این تصویر غلط است

آقا دارند این همه نصیحت می کنند و راهبرد می دهند و می گویند کمک کنید به این اساتید دانشگاه ها این علوم انسانی را اسلامی کنند. یعنی اگر مثلا چهار نفر بلند شوند این کار را انجام دادند این ولایت مداری نیست!! اما اگر مثلا فرض کنید منتظر باشند ببیند زید چه می گوید، چهارتا فحش بهش بدهند، ببیند عمرو چه میگوید، چهار تا دشنام بهش بدهند، آیا این ولایت مداری است؟ آیا حضرت آقا این سبک را می پسندد؟ من نمی خواهم بگویم که ما نباید شعار بدهیم. یک وقت هایی هم هست که باید بگوییم مرگ بر زید و عمرو. اما همیشه ولایت مداری بر این نیست که مثلا بیاییم توی خیابان فحش بدهیم، دشنام بدهیم.

/ 0 نظر / 8 بازدید